VV SNS opgericht 2 mei 1946

ONZE HISTORIE

OPGERICHT 2 Mei 1946

De Historie van VV SNS: Het "Volendam van Flakkee"

VV SNS is een voetbalclub uit Stad aan 't Haringvliet. In 1946 werd de club opgericht onder de naam VVS, en al in het eerste seizoen werd de club kampioen van Flakkee.

Reizen in de bak van een vrachtwagen

In die tijd gingen de spelers naar uitwedstrijden met een vrachtwagen van de firma Trommel. Over de bak was een zeil gespannen en er stonden veilingkistjes in om op te zitten. Omdat de vering van de wagen niet best was en de wegen er heel anders bij lagen dan nu, hobbelden de spelers onderweg van de ene naar de andere kant van de bak. Een ritje heen en terug naar Nieuwe-Tonge kostte destijds zeven zilveren guldens.

Legendarische spelers

De club had destijds een echt "kanon": Bram Wagner. Hij kon zo hard schieten dat menig keeper de bal niet zag gaan, maar alleen hoorde fluiten. Er wordt zelfs gezegd dat hij de bal weleens dwars door het net heen schoot.


Ook bestond er toen een Flakkees elftal, waarin de beste spelers van het hele eiland samenkwamen. Spelers als Jaas Mellaard, Aren de Gans en Aai Arensman werden daar regelmatig voor geselecteerd.

VAN DE BOOMGAARDDREEF NAAR DE VROUWTJEWEG

VVS voetbalde in de beginjaren aan de Boomgaarddreef, op de plek waar nu Maliepaard (Malieflower) zit. De kleedkamer was niet meer dan een houten keet. Wassen was daar niet mogelijk; dat deed je na de wedstrijd thuis maar.


In 1947 moest de naam VVS veranderd worden, omdat er al een club bij de Rotterdamse Voetbalbond (RVB) met die naam was ingeschreven. Zo ontstond de naam SNS (Sportclub Nieuwe Stad). Door de jaren heen is de club vaak kampioen geworden, maar ook regelmatig gedegradeerd, wat hen de bijnaam het "Volendam van Flakkee" opleverde.


De logistiek rondom de boot

Voor veel jongens was het een probleem dat ze op zaterdag tot 12:00 uur moesten werken. Dat was lastig bij uitwedstrijden buiten het eiland.

  • De reis: Als ze de boot van 11:30 uur moesten halen, vertrokken ze om 11:00 uur op de fiets naar de haven van Middelharnis (Menheerse-hoofd). Na de oversteek naar Hellevoetsluis reisden ze met de bus naar de tegenstander.
  • Tijdgebrek: Vaak was de planning zo krap dat de spelers zich in de bus moesten omkleden. Ook na de wedstrijd was er vaak geen tijd om te douchen; ze moesten direct de bus in om de boot terug te halen.
  • Thuiskomst: Pas rond 20:00 uur 's avonds waren ze weer terug in Stad. Omdat bijna niemand telefoon had (voor noodgevallen ging je naar Piet de kapper), hoorde het dorp dan pas of er gewonnen of verloren was.


KOSTEN BESPAREN

Voetballen was een dure hobby. Om de kosten te drukken, werden er slimme oplossingen bedacht:

  • Mannen die aan de overkant werkten, hadden een weekkaart voor de boot (6 dagen geldig).
  • Deze kaarten werden op zaterdag verzameld en aan de voetballers gegeven, zodat zij niet zelf hoefden te betalen.



Zonder zo'n kaart was je namelijk veel geld kwijt: het loon dat je miste door eerder te stoppen met werken, de fietstocht, het bootticket (een retourtje kostte toen al 1,15 gulden) en de busreis.


Dit verslag wordt vervolgd met meer informatie...