Modder, Medailles en Te Warme Douches: Het Eerste Walking Football Avontuur van vv SNS!
SINT ANNALAND – Vrijdag 15 mei 2026 gaat de boeken in als een historische dag. De Walking Football-mannen van vv SNS trokken ten strijde voor hun allereerste toernooi ooit. Locatie: WHS in Sint Annaland. De missie: 6 tegen 6, rennen ten strengste verboden, en vooral heelhuids de kantine halen.
De voorbereiding van onze reporter ter plaatse, Erwin Vroegindewey, was er een van uitersten. Want wat doe je als je pas om 16:00 uur hoeft te voetballen? Juist, de buitenboel schilderen, de auto wassen én stofzuigen. Tussen de buien door dacht Erwin de boel wel even droog te houden, maar spoiler alert: dat lukte voor geen meter.
Met een glimmende (maar natte) bolide en een lichtelijk verstoord kompas werd koers gezet naar Zeeland. Na een paar creatieve 'toeristische lussen' (lees: verkeerde afslagen), kwamen de mannen ruim op tijd aan.
Tussen de scouts en internationale sterren
Bij WHS bleek het een mierennest. De club vierde haar 95-jarig bestaan met een gigantisch internationaal jeugdtoernooi. Maar liefst 24 teams uit België, Duitsland, Frankrijk en zelfs Denemarken liepen er rond, inclusief profclubs als ADO, Volendam en NAC. Er liepen zelfs scouts rond! Dat verklaarde meteen waarom Fred die middag plotseling liep te voetballen alsof zijn leven én een contract bij Real Madrid ervan afhing.
Met een luxe selectie van 8 man (Dennis, Erik, Elco, Hennie, Fred, Jeroen, Arie & Erwin) hadden we twee wissels. En die waren hard nodig in de poule des doods tegen WHS 1, WHS 2 en De Baronie uit Breda.
De Wedstrijden: Krantenkoppen en Tikkie-Takka
- Wedstrijd 1: WHS 1 – vv SNS (3-3)
Een pittig openingspotje waarin de verhoudingen mooi gelijk opgingen. Arie dacht blijkbaar: "Als er dan toch fotografen zijn, doe ik het goed ook." Hij lanceerde zichzelf in een actie die zó fotogeniek was dat hij er prompt de krant mee haalde! Ondertussen stond Hennie aan de zijlijn te filmen én bloedfanatiek te coachen. Dankzij zijn videowerk staat nu voor eeuwig op beeld hoe Jeroen op camera een duel verloor. Gelukkig liep het met een sisser (en zonder tegendoelpunt) af.
- Wedstrijd 2: De Baronie – vv SNS (0-3)
Een absolute masterclass in wandelen. De heren uit Breda werden alle hoeken van het veld getoond. Onder andere Fred (nog steeds loerend op die scout) en ondergetekende (Erwin) prikten de ballen feilloos tegen de touwen. 3-0 winst, we waanden ons onoverwinnelijk.
- Wedstrijd 3: WHS – vv SNS (2 - 1 verloren)
Helaas, de Zeeuwen hadden ons geheim ontdekt. Dennis en Elco kregen zoveel mandekking dat ze amper konden ademhalen, laat staan wandelen. Een nipte nederlaag was het gevolg. Maar de belangrijkste missie was geslaagd: we waren in elk geval niet laatste!
Het Mysterie van de Douches en de Zilvervloot
Na de fysieke inspanning volgde het tactische hoogtepunt in de kleedkamer. Tijdens het douchen hoorde Erik plotseling angstaanjagende, vreemde geluiden. Was het een Zeeuws zeemonster? Nee, het was Hennie! Hennie bleek zowaar geen watervrees te hebben, al was het water wel zó heet dat hij bijna als een gekookte mossel de douche uitkwam.
Daarna was het tijd voor de ceremonie in de feesttent. Als interim-aanvoerder/reporter mocht Erwin het podium op om de zilvervloot te claimen. Van de 4 teams zijn we gewoon 2de geworden! Een wereldprestatie voor een stel debutanten.
De Derde Helft
Wat volgde was een vlekkeloze logistieke operatie voor de terugweg. Elco reed terug met Arie, en Erik stapte bij Dennis in de auto. Maar de échte bikkels? Die bleven nog even zitten. Hennie, Jeroen en Erwin offerden zich plichtsgetrouw op om de allerlaatste consumptiebonnen op te maken. De muziek in de tent was matig, het weer was ronduit prut, maar de gezelligheid en het bier waren gelukkig ijskoud.
Mannen, het was een topdag. Op naar het volgende toernooi!
Uw reporter van vv SNS ter plekke,
Erwin Vroegindewey
















